Ineke Lassooij
Ik ben Ineke Lassooij, teamcaptain van team 131.
Ruim 14 jaar geleden ben ik begonnen in het IJsselland ziekenhuis als verpleegkundige, eerst via het flexbureau, daarna op de dagverpleging en nu als teamleider op de Kort Verblijf Afdeling, D2 rechts. Een aantal jaar geleden heb ik ook zitting genomen in de ondernemingsraad, waarvan ik nu zo’n 3 jaar voorzitter ben.
Eind 2007 kwam ik in gesprek met Gudy, een enthousiaste lange afstand loopster. Zij vertelde mij dat zij al eerder een poging had gedaan om het IJsselandziekenhuis enthousiast te krijgen voor de Roparun, maar dat was toen niet gelukt. Ik had weleens eerder gehoord van de Roparun, maar wist niet precies hoe de organisatie in elkaar zat, echter door haar verhalen ging het bij mij ook kriebelen. Door mijn voorzitterschap in de ondernemingsraad was ik regelmatig in gesprek met de Raad van Bestuur en ik bood haar aan om de vraag bij hun neer te leggen en jawel we kregen toestemming en een bijdrage zodat we een team konden gaan samenstellen en ons op konden geven voor de run. Gudy vroeg mij teamcaptain te worden en ik zei spontaan “ja”, niet wetende wat ik mij op mijn hals haalde. Ik had nog nooit zoiets georganiseerd en wist ook niet precies wat er van mij verwacht werd. Samen met Gudy en de andere teamleden is dat toch aardig gelukt.
Het was een machtige ervaring en na in 2009 weer teamcaptain geweest te zijn hoop ik dat het ook dit jaar weer een mooie, zware maar onvergetelijke loop gaat worden.
Ruim 14 jaar geleden ben ik begonnen in het IJsselland ziekenhuis als verpleegkundige, eerst via het flexbureau, daarna op de dagverpleging en nu als teamleider op de Kort Verblijf Afdeling, D2 rechts. Een aantal jaar geleden heb ik ook zitting genomen in de ondernemingsraad, waarvan ik nu zo’n 3 jaar voorzitter ben.
Eind 2007 kwam ik in gesprek met Gudy, een enthousiaste lange afstand loopster. Zij vertelde mij dat zij al eerder een poging had gedaan om het IJsselandziekenhuis enthousiast te krijgen voor de Roparun, maar dat was toen niet gelukt. Ik had weleens eerder gehoord van de Roparun, maar wist niet precies hoe de organisatie in elkaar zat, echter door haar verhalen ging het bij mij ook kriebelen. Door mijn voorzitterschap in de ondernemingsraad was ik regelmatig in gesprek met de Raad van Bestuur en ik bood haar aan om de vraag bij hun neer te leggen en jawel we kregen toestemming en een bijdrage zodat we een team konden gaan samenstellen en ons op konden geven voor de run. Gudy vroeg mij teamcaptain te worden en ik zei spontaan “ja”, niet wetende wat ik mij op mijn hals haalde. Ik had nog nooit zoiets georganiseerd en wist ook niet precies wat er van mij verwacht werd. Samen met Gudy en de andere teamleden is dat toch aardig gelukt.
Het was een machtige ervaring en na in 2009 weer teamcaptain geweest te zijn hoop ik dat het ook dit jaar weer een mooie, zware maar onvergetelijke loop gaat worden.
